Παιχνίδια και Εκπαίδευση


Εισαγωγή 

Τα ψηφιακά παιχνίδια έχουν τις ρίζες τους στις αρχές της δεκαετίας του 1960, όταν μια ομάδα φοιτητών του ΜΙΤ δημιούργησε το παιχνίδι “Spacewar!”, στο οποίο έβαζαν δύο παίκτες να πολεμήσουν μεταξύ τους. Τα παιχνίδια σιγά- σιγά κατάφεραν να διεισδύσουν σε χώρους ψυχαγωγίας, όπου συνήθως ο κόσμος περνούσε την ώρα του με μπιλιάρδο ή άλλα παρόμοια παιχνίδια, ενώ με την εξέλιξη της τεχνολογίας (από τη δεκαετία του 70 και μετά), άρχισε η εισβολή τους στα σπίτια μέσω των προσωπικών υπολογιστών, αλλά και των κονσόλων. Υπολογίζεται πως σήμερα, το Playstation2 από μόνο του, έχει αγοραστεί από 120 εκατομμύρια άτομα σε ολόκληρο τον κόσμο. Λαμβανομένου υπόψη ότι στις περισσότερες περιπτώσεις, η ίδια κονσόλα χρησιμοποιείται από περισσότερα από ένα άτομα, είναι αρκετό για να κατανοήσει κανείς τη διείσδυση που έχουν τα παιχνίδια στη ζωή μας.

Η εξάπλωση των κινητών τηλεφώνων, αλλά και των κονσολών χειρός (Nintendo DS, Sony PSP), έχει δημιουργήσει και μια νέα κατηγορία χρηστών, οι οποίοι απολαμβάνουν τα παιχνίδια τους ακόμη και εκτός σπιτιού. Επίσης, η εξάπλωση κοινωνικών δικτύων, όπως το Facebook, σύμφωνα με στοιχεία της AppData (2009), έχουν γίνει αιτία για τη δημιουργία μιας νέας κατηγορίας χρηστών παιχνιδιών, τους λεγόμενους “casual gamers” (Edge, 2009). Σύμφωνα με τα στοιχεία αυτά, περισσότερα από 150 εκατομμύρια άτομα αφιερώνουν χρόνο σε καθημερινή βάση σε διαδικτυακά παιχνίδια μέσω κοινωνικών δικτύων, όπως το Facebook ή το MySpace.

Στις ενότητες που ακολουθούν θα βρείτε πληροφορίες σχετικά με τα πιο κάτω θέματα:
  1. Κριτική: Κριτική κατά των παιχνιδιών
  2. Edutainment?: Παιχνίδια + Εκπαίδευση = Edutainment? 
  3. Παραδείγματα: Καλά παραδείγματα χρήσης παιχνιδιών 
  4. PEGI: Το Σύστημα Διαβαθμίσεων PEGI – PanEuropean Game Information 
  5. Ιστορία Παιχνιδιών?: Ιστορία των Ψηφιακών Παιχνιδιών 
  6. Κατηγορίες:Κατηγορίες Παιχνιδιών