Παιχνίδια και Εκπαίδευση


Κριτική κατά των παιχνιδιών 

Την εξάπλωση των παιχνιδιών ακολούθησε έντονη κριτική ως προς τις αρνητικές τους συνέπειες που μπορούν να έχουν σε σωματικό και ψυχοσυναισθηματικό επίπεδο. Μετά τα δραματικά και τραγικά γεγονότα της μαζικής δολοφονίας μαθητών στο Columbine (1999), γονείς αλλά και ψυχολόγοι έδειξαν ως πιθανά αίτια που οδήγησαν τους δύο μαθητές στις δολοφονίες, την επίδραση που είχε το παιχνίδι δράσης “Doom”, του οποίου οι δύο μαθητές ήταν φανατικοί. Ως αποτέλεσμα των κατηγοριών αυτών, γονείς παιδιών που έχασαν τη ζωή τους στο μακελειό του Columbine κίνησαν νομικές διαδικασίες ενάντια στους δημιουργούς του παιχνιδιού. Όμως, δεν ήταν σε θέση να στηρίξουν ουσιαστική σχέση ανάμεσα στα παιχνίδια και τη συμπεριφορά που έδειξαν οι μαθητές, που τους οδήγησε στις μαζικές δολοφονίες συμμαθητών τους. Μεγάλες αντιδράσεις σημείωσαν και άλλα παιχνίδια, όπως το Grand Theft Auto III, στο οποίο ο κεντρικός χαρακτήρας μπορεί να εξερευνήσει ελεύθερα μια τεράστια πόλη, να κλέψει αυτοκίνητα, να ληστέψει και να δολοφονήσει(!) κατά το δοκούν! Σημαντικές αντιδράσεις ξεσήκωσε και η αποκάλυψη πως μπορούσε πολύ εύκολα να γίνει προβολή ακόμη και σεξουαλικών πράξεων, με την εφαρμογή κώδικα/αναβάθμισης του λογισμικού του παιχνιδιού, γνωστού και ως Hot Coffee. Κατά ειρωνικό τρόπο, ο αρνητικός θόρυβος που δημιουργείται ενάντια σε συγκεκριμένους τίτλους παιχνιδιών, πολλές φορές φέρνει και αντίθετα ή και απρόβλεπτα αποτελέσματα. Όταν η Sony κυκλοφόρησε το παιχνίδι δράσης Resistance (2006), υπήρξε αρκετή κατακραυγή από την εκκλησία της Αγγλίας, για τη συμπερίληψη του καθεδρικού του Μάτσεστερ στο παιχνίδι, και ειδικότερα για τις σκηνές μάχες που διαδραματίζονταν στο εσωτερικό του ναού. Το τμήμα του παιχνιδιού, όχι μόνο δεν αφαιρέθηκε, αλλά όπως δήλωσαν αργότερα ιερείς της περιοχής που βρίσκεται ο ναός, αυξήθηκε η επισκεψιμότητα, ειδικότερα από νεαρούς, γιατί ήθελαν να γνωρίσουν από κοντά ένα πραγματικό χώρο ενός γνωστού και διάσημου παιχνιδιού. 

Το ότι δεν έγινε κατορθωτή η απόδειξη πως ορισμένα παιχνίδια μπορεί να σχετίζονται με προβληματικές συμπεριφορές, δεν σημαίνει πως πρέπει να γίνεται ελεύθερα πώληση όλων των παιχνιδιών σε άτομα όλων των ηλικιών. Για το σκοπό αυτό, η βιομηχανία παιχνιδιών εφαρμόζει Παιχνίδια και Εκπαίδευση 9 κώδικες σήμανσης των παιχνιδιών. Στις ΗΠΑ επικρατεί το ESRB, ενώ στην Ευρώπη το PEGI (Pan European Game Information system). Στη σήμανσή του, το PEGI αναφέρει, τόσο την ηλικιακή ομάδα στην οποία απευθύνεται ο κάθε τίτλος, καθώς και τα στοιχεία που περιλαμβάνει (π.χ. βία, ρατσιστικά στοιχεία, κ.ά.). Αν και η σήμανση είναι παρούσα σε όλα τα παιχνίδια που πωλούνται εντός Ευρωπαϊκής Ένωσης, εντούτοις δεν υπάρχει σαφές νομικό πλαίσιο για την εφαρμογή τιμωρητικής ή αποτρεπτικής νομοθεσίας (π.χ. σε περίπτωση που μια εταιρεία πωλήσει παιχνίδι με σήμανση 18+ σε ανήλικο).